22/09/2026
കഥ
ഉത്രാടപ്പിറ്റേന്ന്
രത്നാകരൻ വരുമെന്നറിഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾക്കൊക്കെ വലിയ ഉത്സാഹമാണ്. മുറി എല്ലാം അടിച്ചു തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കും, പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ അടുക്കിപ്പെറുക്കി പല തട്ടുകളിൽ വയ്ക്കും. അടുക്കളയിലെ പാത്രങ്ങളൊക്കെ വിമ്മിട്ട് കഴുകി വൃത്തിയാക്കും, കിടക്കവിരിയെല്ലാം കഴുകി ഇടും, ആകെപ്പടെ ഒരു വീടിന്റെ ജീവൻ വരും, ചന്തം വരും.
രത്നാകരൻ കഴിഞ്ഞ വിഷുവിന് വന്നു പോയതാണ്, രണ്ടു ദിവസമേ നിന്നുള്ളൂ. അതിൽ പിന്നെ മെനയായിട്ട് മൂന്ന് നേരം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇനി രത്നാകരൻ ആരുന്നല്ലേ?
ഒരു ദിവസം ഞങ്ങളുടെ സീനിയർ ഫ്രാൻസിസ് ഫ്രം വാത്തുരുത്തി, ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനൊടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വന്നു. 'മാളിക' എന്നാണ് ഹോസ്റ്റലിലെ മലയാളി കുട്ടികൾ ഞങ്ങളുടെ ഓടിട്ട ഒന്നാം നില വാടക വീടിനിട്ട പേരെങ്കിലും 'KAIRALI' എന്നാണ് ഡോർ നമ്പറിനോട് ചേർന്ന് ഞങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നത്. രാത്രിയായപ്പോൾ വന്നു മുട്ടി വിളിച്ചു, ഞങ്ങൾക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി. ഇത് മിസ്റ്റർ രത്നാകരൻ, മലയാളിയാണ്, ഇപ്പോൾ ഊട്ടിയിലാണ്, കോൺട്രാക്ടർ. അതിൽ പിന്നെ മൂന്നുവർഷം തികയാറായി, അതിൽ കൂടുതൽ രത്നാകരനെ കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ല. വർഷത്തിൽ മൂന്നോ നാലോ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ രത്നാകരൻ ഞങ്ങളുടെ വാടകവീട്ടിൽ വരും. വരുന്നതിന് മുമ്പ് കത്തുണ്ടാകും. പിന്നെ എല്ലാം ഉഷാർ. രത്നാകരന് ഈ പട്ടണത്തിൽ ധാരാളം സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ട്. എല്ലാം വലിയ പണക്കാരാണ്. ഇവിടെ വന്നാൽ ഹോട്ടൽ താരയിലാണ് മുറിയെടുക്കുക. എന്നാൽ താമസിക്കുന്നത് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ആയിരിക്കും. വലിയ പണക്കാരനാണെന്ന ഭാവം പോലും ഇല്ല. തേയ്ക്കാത്ത ഒരു കൈത്തറി ജുബ്ബ, എന്നാൽ താഴെ ആഷ് കളർ ബ്രാൻഡഡ് ജീൻസ്. ജൂട്ടിന്റെ തോൾ സഞ്ചിയിൽ നിന്നും പേജർ ഫോൺ എടുത്ത് നീഡിൽ കൊണ്ട് കുത്തിക്കുറിക്കുന്നതും ആരെയൊക്കെയോ ഹിന്ദിയിൽ വിളിക്കുന്നതും ഞങ്ങൾക്ക് അന്ന് വലിയ കൗതുകമായിരുന്നു.
രത്നാകരൻ വന്ന ആദ്യം തന്നെ കുത്തരി കഞ്ഞിയും തൈരും അച്ചാറും ഞങ്ങളുടെ വക ട്രീറ്റ്. അടുത്ത നേരം മുതൽ വലിയ സദ്യയുടെ ഒരുക്കങ്ങളാണ്. എല്ലാം രത്നാകരന്റെ താല്പര്യം പോലെ. അതിനിടയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ പതിവുപോലെ കുശുകുശുക്കും. രത്നാകരന് കാര്യം മനസ്സിലാകും. മാതൃഭൂമി കലണ്ടറിനോടൊപ്പം തൂക്കിയിട്ട തോൽസഞ്ചിയിൽ നിന്ന് ലെതർ പേഴ്സ് എടുത്ത് അതിൽ നിന്നും മൂന്ന് നൂറിന്റെ നോട്ടെടുത്ത് നീട്ടും കട്ടയാടിന്. അത് മറ്റവനാ. ഒരിക്കൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു, രത്നാകരൻ കുടിക്കൂല്ലേ?
ഇല്ല, ഞാൻ ധാരാളം പേരെ കുടിപ്പിച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ.
ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഓർത്ത് പോകാറുണ്ട്, ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ ഇക്കാലത്ത് ചെറുപ്പക്കാർ?
കൈരളിയിൽ മാത്രം ഞങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേകം പേരുകളാണ് — പണിക്കർ, ആദം, നാണു, കൊച്ചുശങ്കരൻ, കട്ടയാട്. കന്ന് ചെന്നാൽ കന്നിൻ കൂട്ടിൽ എന്ന് പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ഞങ്ങടെ കാര്യം.
ചിലരൊക്കെ കള്ളവണ്ടി കയറിയതു പോലെയാണ് ഇവിടെ ഉപരി പഠനത്തിനെത്തിയത്. പാർട്ട് ടൈം ജോലിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നത് കൂലി എന്ന് പറയാനും കഴിയാത്ത വിധം ദയനീയമാണ്. അവധി ദിവസങ്ങളിൽ നാണു പതിവുപോലെ രാവിലെ എട്ടുമണിക്ക് ഉറക്കം തുടങ്ങും. വിശന്നാൽ അവൻ അങ്ങനെയാണ്. പിന്നെ ഊണിന് മുൻപിലെ കണ്ണു തുറക്കൂ. ശാസ്താംകോട്ട കോളേജിൽ പഠിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് അവൻ വെയിറ്റ് ലിഫ്റ്റിൽ റെക്കോർഡ് തകർത്തവനാ. പണിക്കർ തൊഴിൽ നിയമം അരിച്ചു പെറുക്കുകയാണ്. കട്ടയാട് എന്തോ കുത്തിക്കുറിക്കുന്നുണ്ട്. കൊച്ചുശങ്കരൻ ഷൂ പോളിഷ് ചെയ്യുകയാണ്. പോസ്റ്റ്മാൻ പതിവു പോലെ താഴത്തെ ഗോവണിയുടെ വാതിൽ മുട്ടി.
എല്ലാവരും ആകാംക്ഷയോടെ ആ ശബ്ദം കേട്ടു. ഒരാൾക്കു മാത്രം ഇറങ്ങി പോകാൻ മാത്രം വീതിയുള്ള ഇളകിയ മരഗോവണിയിലൂടെ ഞാൻ മടക്കിക്കുത്തിയ ലുങ്കി ഒതുക്കി പിടിച്ച് താഴത്തേക്കിറങ്ങി. 'KAIRALI' Door No. 2220 — ഇൻലെന്റിലെ ആദ്യ വരി കൊണ്ട് തന്നെ മഷിപേന കൊണ്ടു മാത്രം എഴുതുന്ന രത്നാകരന്റെ കയ്യക്ഷരം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. രത്നാകരൻ വരുന്നു, ഉത്രാടത്തിന്!
ഓണം കലക്കണം. എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം അന്തിച്ചു നിന്നുപോയി, പിന്നെ ബഹളമായി. താഴെ താമസിക്കുന്ന ബസവലിംഗപ്പ ഗോവണി വാതിലിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് വീണ്ടുമൊരിക്കൽ കൂടി താക്കീത് തന്നു. ഏയ്, കെളഗടെ ധൂളി വീഴുത്തതെ! താഴേക്ക് മണ്ണ് വീഴുന്നുണ്ടത്രെ. അവരുടെ ചിതലു പിടിച്ച മച്ചാണ് ഞങ്ങളുടെ തറ.
ഇതിനിടയിൽ നാണു കണ്ണുതുറന്നു. കിടന്നോ, കിടന്നോ, ഉത്രാടത്തിന് വിളിച്ചേക്കാം — കൊച്ചുശങ്കരൻ കളിയാക്കി.
അന്ന് അത്തമായിരുന്നു. പൂക്കളിടാൻ ഞങ്ങൾക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു മുറ്റമില്ല. പിന്നെ റോഡരികിൽ ഇടാമെന്ന് വയ്ക്കാം. പക്ഷേ പൂക്കൾ പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങണ്ടേ? ഇനി പൂക്കൾ വാങ്ങാമെന്ന് വച്ചാൽ, എന്തോ വിശേഷ ദിവസം വരുമെന്ന് അയൽവക്കാർക്ക് മനസിലാകും. കുറച്ച് സ്വീറ്റ്സ് വാങ്ങി അവർക്ക് കൊടുക്കേണ്ടി വരും. പലപ്പോഴും അവരത് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ എന്തു കൊണ്ടും പൂക്കളിടുന്നത് ഗുണത്തേക്കാൾ ദോഷം ചെയ്യുമെന്ന പണിക്കരുടെ തീരുമാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി എല്ലാ ചമയങ്ങളും മുറിയ്ക്കകത്ത് ഒതുക്കാൻ തീരുമാനമായി.
ഉത്രാടത്തിന്ന് ആരും കോളേജിലും പാർട്ടൈമിനും പോയില്ല. ഇന്ന് രത്നാകരൻ വരുന്ന ദിവസമല്ലേ? പുസ്തകങ്ങളെല്ലാം മടക്കി തുരുമ്പിച്ച ഇരുമ്പ് ട്രാങ്കിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ ഒതുക്കി വച്ചു. അവസാനത്തെ കറണ്ട് ബില്ല് സ്ഥാനത്ത് തന്നെ ഉണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കി വച്ചു. രാവിലെ കട്ടൻകാപ്പിയും ഈരണ്ട് ചപ്പാത്തിയും. കറിയില്ലാതെ ചപ്പാത്തി കഴിക്കുന്ന ശീലം വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് മണ്ണെണ്ണ സ്റ്റൗവിന്റെ രാസ ഗന്ധത്തോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ വളർത്തിയെടുത്തിരുന്നു.
കാപ്പി ക്ലാസിൽ പകർന്നു കൊടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു — ഉച്ച കഞ്ഞിക്കുള്ള മണ്ണെണ്ണ അങ്ങോട്ട് മുട്ടിക്കാനേ ഉള്ളൂ, വൈകിട്ട് ഭക്ഷണം പുറത്തു നിന്നു കഴിക്കാം, രത്നാകരനും ഉണ്ടാകുമല്ലോ. എല്ലാവരും ഒരേ അഭിപ്രായക്കാരാണ്.
നേരം സന്ധ്യയോടടുത്തു. ഗലിയിലെ വീടുകൾക്കു മുന്നിൽ സ്ത്രീകൾ വെള്ളം തളിച്ചു തുടങ്ങി. ചിലർ വൈകിട്ട് തന്നെ കോലം വരച്ചിടും. നാഗലാംബിക വെളുപ്പിനേ കളം വരയ്ക്കൂ. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ താമസം തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ പ്ലസ് ടു പാസായതാണ്. കഴിഞ്ഞ മാസം നാഗലാംബികയുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു. ടൗണിൽ വലിയ തുണിക്കടയുള്ള ഗോവിന്ദരാജു ആയിരുന്നു വരൻ. അതിൽ പിന്നെ നാണു വെളുപ്പിന് എഴുന്നേൽക്കാറില്ല.
സമയം രാത്രി പത്തു മണി ആകാറായി. ഗലിയിലെ വീടുകളിൽ വിളക്കുകൾ ഓരോന്നായി അണഞ്ഞു തുടങ്ങി. തെരുവോരത്തെ പൊതു ടാപ്പിന്റെ അടുത്തുള്ള ഇലക്ട്രിക് പോസ്റ്റിലെ വെട്ടം മാത്രം മതി, ആ തെരുവോരങ്ങളിൽ ഓട്ടം മതിയാക്കി തല കുമ്പിട്ട് വിശ്രമിക്കുന്ന കുതിര വണ്ടികളുടെ കാവലിനായ്. രാത്രി പതിനൊന്നിന് ഊട്ടിയിൽ നിന്നുള്ള ലാസ്റ്റ് ബസ് വരും. രത്നാകരൻ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ വൈകിയാണെങ്കിലും അതിന് മാറ്റമില്ല. പണിക്കർ വീണ്ടും തൊഴിൽ നിയമം എടുത്ത് വിടർത്തി. കൊച്ചുശങ്കരൻ എന്തോ സീരിയസ് ആയി വായിക്കുകയാണ്. നിയമ പുസ്തകമല്ലന്നുറപ്പാണ്.
'ഹൗ റ്റു സ്റ്റോപ്പ് ആൻഡ് സ്റ്റാർട്ട് ലിവിംഗ്' — ഡെയ്ൽ കാർണിയുടെ സമാശ്വാസ സാഹിത്യത്തിലാണ് ഈയിടെയായി ഇഷ്ടന് താല്പര്യം. എഴുതിയതെല്ലാം മറന്നു പോയ ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെ ജീവിതത്തെപ്പറ്റി എഴുതാനാണ് കൊച്ചു ശങ്കരന്റെ മോഹമെന്ന് അവൻ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്.
കട്ടയാടെ, നമുക്കിന്ന് പുസ്തകം തൊടണ്ട, നീയൊരു കവിത ചൊല്ല്, സ്വന്തം മതി. കട്ടയാട് ഇടയ്ക്കൊക്കെ കവിത എഴുതും, നിർബന്ധിച്ചാൽ ചൊല്ലുകയും ചെയ്യും. കട്ടയാട് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. കുറച്ചുദിവസം മുൻപാണ് കട്ടയാട് നാട്ടിൽ പോയിട്ട് തിരിച്ചു വന്നത്. സാധാരണ ഇത്രയും ദിവസം നാട്ടിൽ നിൽക്കാറില്ല. നാട്ടിൽ പോയി വരുമ്പോൾ ഉണക്ക മത്തിയും ഉണക്കപ്പുളിയും കൊണ്ടുവരാറുള്ളതാണ്. കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വന്നപ്പോൾ ആകെ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു. കുറെ നാട്ടുവർത്തമാനം പറഞ്ഞു — മഴയുടെ ശക്തി, ബസ് ചാർജ് വർദ്ധന, കേരളത്തിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാം. ഒടുവിൽ അനുബന്ധം പോലെ പറഞ്ഞു, ഞാൻ ഇപ്പോൾ എല്ലാം കൊണ്ടും ഫ്രീ ആയി. അതെന്താ? അച്ഛനും മരിച്ചു, മിനിഞ്ഞാന്ന് ആയിരുന്നു സഞ്ചയനം. ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
ആകെ വീട്ടിൽ അവശേഷിച്ചത് അച്ഛനായിരുന്നു. മരിക്കുന്നതിന്റെ തലേന്നാൾ തലയിണയുടെ അടിയിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ പൊതിയെടുത്ത് കയ്യിൽ തന്നു. ഇത് മുതലാളി ആശുപത്രിയിൽ വച്ച് തന്നതാ. മോൻ നന്നായി പഠിക്കണം, അളിയനുമായി വഴക്കൂടരുത്. കട്ടയാടിനെ പറ്റി ഓർക്കുമ്പോൾ ഇതെല്ലാം ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ വരും.
പെട്ടന്ന് ഏതോ വെള്ളക്കടലാസിൽ കുറിച്ച വരികൾ കട്ടയാട് പാടാൻ തുടങ്ങി,
"പോയ കാലത്തിന്റെ ശവദാഹമാണിന്ന്
പൊയ്‌പോയ രാവുകൾക്കതിരാത്രമാണിന്ന്
ഇന്നെന്റെ സ്വപ്നം മരിക്കാതിരിക്കുമോ?
നാളത്തെ സൂര്യൻ ഉദിക്കാതിരിക്കുമോ?"
"ഞാ, ഞാ, ഉദിയ്ക്കും ഉദിയ്ക്കും, ഇപ്പൊ തത്ക്കാലം പോയിക്കിടക്ക്." പാതി ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് നാണു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
പുറത്ത് നല്ല തണുത്ത കാറ്റുണ്ട്. നൈറ്റ് പെട്രോൾ ഡ്യൂട്ടി പോലീസിന്റെ വിസിലടി മാത്രം ഇടയ്ക്കിടെ കേൾക്കാം. നെഞ്ചും കോടിനുള്ള അവസാനത്തെ പാസഞ്ചർ ട്രെയിനും ചൂളമടിച്ച് കടന്നുപോയി. വീടിന്റെ തെക്കുവശത്തുള്ള പാളികൾ ഇല്ലാത്ത ജനലിന്റെ ഇരുമ്പ് നെറ്റിലൂടെ ചാമുണ്ഡി മലയിലെ ദീപാലങ്കാരങ്ങൾ മാത്രം അങ്ങ് ദൂരെ കാണാം. വീടിന്റെ വടക്കുവശമെത്തെയുള്ള മുന്നടി മട്ടുപ്പാവിൽ നിന്നാൽ കിഴക്ക് ചക്രവാളം വടയാർ കൊട്ടാരത്തിന്റെ ദീപാലങ്കാരത്തിന്റെ പ്രഭയാൽ ശോഭിതമായും, പടിഞ്ഞാറ് ചക്രവാളം മൈലുകൾക്കകലെയുള്ള വൃന്ദാവനത്തിലെ ദീപാലങ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി സപ്ത വർണ്ണ പ്രഭയിലും തുടുത്തു നിന്നു.
രാത്രി ഒരു മണിയോടടുത്തു. താഴെ പുറത്ത് ഏതോ ജീപ്പ് മെല്ലെ മെല്ലെ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം.
ഞാൻ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചുണർത്തി. എടാ, എടാ, എഴുന്നേൽക്ക്, രത്നാകരൻ വന്നെടാ! രത്നാകരൻ!
പടികൾ ഇളകുന്ന ഗോവണിയിൽ കൂടി ഞാൻ നീണ്ട കൈപ്പടിയിൽ ബലം പിടിച്ച് ഊർന്നിറങ്ങി കതക് തുറന്നു. മുൻപിൽ ഒരു സബ് ഇൻസ്പെക്ടറും കൂടെ നാല് പോലീസുകാരും.
"ഡോർ നമ്പർ 2220 കൈരളി?"
"യെസ് സാർ," കണ്ഠമിടറി ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
"യുവർ നെയിം?" "രതീഷ് ബാബു." പോലീസ് സംഘം പതുക്കെ എന്റെ പിന്നാലെ ഗോവണിയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് വന്നു.
"യു?" "മാത്യു പൗലോസ്," ആദം തലകുനിച്ചു പറഞ്ഞു.
"യു?" "ഇഖ്ബാൽ."
"യു?" "നാരായണൻ."
"ഫോർ വാട്ട്?" പണിക്കർ തന്റേടത്തോടെ ഏറ്റുമുട്ടി.
"വി ആർ ഫ്രം നർക്കോട്ടിക് വിംഗ്." ഇൻസ്പെക്ടർ ശബ്ദം ഉയർത്തി പറഞ്ഞു. "ഡോണ്ട് മൂവ്, യു ആർ ആൾ അണ്ടർ അറസ്റ്റ്." ഇൻസ്പെക്ടർ ഓരോരുത്തരേയുമായി തോളത്ത് വിരൽ തൊട്ട് ഞങ്ങളെ പ്രധാന മുറിയുടെ ഒരരികിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി.
"വാട്ട്സ് ദ റീസൺ? വേർ ഈസ് ദ വാറണ്ട്?" പണിക്കർ അപ്പോഴേക്കും വക്കീലായി കഴിഞ്ഞു.
"ടേക്ക് ദിസ്, സേർച്ച് വാറണ്ട് ആൾസോ ദേർ." ഇൻസ്പെക്ടർ രണ്ടു പേപ്പറുകൾ പണിക്കരുടെ നേരെ നീട്ടി. പണിക്കർ വായിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ ചെറുതായി കണ്ടു — '2220 KAIRALI' എന്ന ഭാഗം മാത്രം.
"യുവർ ഫ്രണ്ട് വൺ രത്നാകരൻ, ആൾസോ നോൺ ആസ് അഞ്ജത്, ആൾസോ അറസ്റ്റഡ് എലോംഗ് വിത്ത് നർക്കോട്ടിക് സബ്സ്റ്റൻസ്. ഹി സെന്റ്സ് എവരിത്തിംഗ് റ്റു അസ്."
"വി നോ രത്നാകരൻ, ബട്ട് നോട്ട് അഞ്ജത്..." പണിക്കർക്ക് തുടരാനായില്ല.
അവർ കൈരളിയിലെ എല്ലാ മുറികളും അരിച്ചു പെറുക്കി പരിശോധിച്ചു. ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ലഭിച്ച 460 രൂപയും കട്ടയാടിന്റെ അച്ഛന്റെ ഒരു പാസ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോയും അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കൈരളിയിൽ നിന്നും അസാധാരണമായി കണ്ടെടുക്കാൻ ഇല്ലായിരുന്നു. നാളെ കട്ട് ചെയ്യുമെന്ന് കാണിക്കുന്ന കറണ്ട് ബില്ല് ഞാൻ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ഇൻസ്പെക്ടർ അതും കയ്യിലെടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും മറ്റൊരു ജീപ്പും കൈരളിയുടെ താഴെ വന്നു നിന്നു.
കൈരളിയിലെ മണ്ണെണ്ണ കരിന്തിരി മണവും അടയ്ക്കാത്ത ആ കറണ്ട് ബില്ലും കൂടി ഞങ്ങൾക്കന്ന് മറ്റൊരു രത്നാകരനായി മാറി.
പിറ്റേന്ന് വൈകിട്ടോടെ കൈരളിയിൽ തിരിച്ചെത്തി കതകടച്ച് കൂരിരുട്ടിൽ മുറിയിലിരുന്നപ്പോൾ കട്ടയാട് ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു — ഇന്ന് തിരുവോണമാണ്, ഞാൻ ഒരു കവിത ചൊല്ലട്ടെ!
— മാത്തപ്പൻ വെങ്ങോല
